De regen getrotseerd...

24 juni was de Brandevoorterdag. Een tweejaarlijks evenement in de wijk Brandevoort (Helmond) voor de wijk en omstreken.
Deze dag zal in de boeken bijgeschreven worden als een van de natste in juni 2012!
Wat hebben we een regen en wind gehad. Er zijn kramen de lucht in gevlogen en veel standhouders zijn helaas vroegtijdig vertrokken.
Gelukkig hadden Marita (Handmade Gifts) en ik een rustiger plekje.
Met een zeil aan de zijkant van het kraam heb ik zelfs volop demonstraties kralen branden kunnen geven.
Ondanks het slechte weer toch een geslaagde dag en over 2 jaar doe ik weer mee. Maar dan teken ik wel voor beter weer ;-)

Brandevoorterdag 24 juni

Zondag 24 juni is het weer zover, de Brandevoorterdag.
Dit is een twee-jaarlijks evenement hier in de wijk (wijk Brandevoort in Helmond).
Wat in 2002 begon als een activiteit om de wijkbewoners van de nieuwbouwwijk bijeen te brengen is uitgegroeid tot een groot evenement met in 2010 ongeveer 12.000 bezoekers.

Een van de activiteiten tijdens de dag is de BraNderie. Een Braderie, maar dan op zijn Brandevoorts. De standhouders moeten hun waar actief aanprijzen of moeten bijvoorbeeld actief laten zien hoe hun product wordt gemaakt. Ook zijn alle commissies en verenigingen van de wijk aanwezig.

Vorige keer in 2010 vond ik het nog te spannend, maar dit jaar heb ik een kraam waar ik mijn kralen en sieraden laat zien en natuurlijk ook te koop aanbiedt.
Om te laten zien hoe glaskralen worden gemaakt, gaat mijn brander mee en zal ik gedurende de hele dag demonstraties geven.
Een kleine greep uit het assortiment:
- kettingen
- armbanden
- hangers
- chunks (drukkers voor op de speciale armbanden)
- wijnstoppers
- pennen
- botermesjes
- boekenleggers
- tashanger
En alles met mijn zelfgemaakte glaskralen :).

Ik hoop jullie te zien op 24 juni van 11.00 tot 18.00 uur.

Voor meer informatie over de Brandevoorterdag klik je op het logo.

Chunks Chunks Chunks

Wat kan je toch allemaal leuke dingen doen met zachtglas.
Nu heb ik de zogenaamde Chunks weer ontdekt. Zo leuk om te maken (maar ja wat vind ik niet leuk om te maken van glas, haha).
Chunks zijn drukkers die je op leren armbanden kunt dragen. Door de drukkers te wisselen, heb je iedere keer weer een andere uitstraling van je armband.



De mooiste armbanden vind ik die van het merk Noosa-Amsterdam.
Naast armbanden heeft Noosa-Amsterdam ook riemen en nu zelfs ook prachtige sandalen waar je drukkers op kunt plaatsen.

Heb je zo'n mooie armband of riem? Dan kan je vanaf nu ook bij mij terecht voor drukkers.
Hier een paar voorbeelden van drukkers die op mijn site te koop zijn. Maar ze worden ook op bestelling gemaakt. Dus heb je een voorkeur voor een bepaalde kleur of versiering. Laat het me weten en we kijken samen wat mogelijk is.
Het is en blijft glas en de drukkers hebben een diameter van maar 18 mm, dus de mogelijkheden zijn niet onbeperkt :).

 

Waar moet ik beginnen?

Soms wordt ik gewoon moe van alle ideeën die ik in mijn hoofd heb. Er zitten te weinig uren in een dag en er zit al helemaal te weinig energie in mijn lijf om al die ideeën tot uitvoering te brengen.


Vandaag weer even lekker in de tuin gewerkt. De sering moest nodig gesnoeid worden.
Maar daar zitten allemaal mooie bloemen aan, zei mijn zoon, dat is toch zonde. Waarna hij aan de slag ging en er een mooi bloemstuk van heeft gemaakt wat nu in de woonkamer pronkt.
Heerlijk buiten met planten en bloemen bezig zijn, genieten is dat.

Eenmaal binnen wil mijn zoon samen met mij een Elfen pak ontwerpen en ook een keer gaan maken. Op mijn vraag hoe hij dat wil doen gaat hij direct aan de slag en begint een patroon te tekenen.  "En dat gaan we dan maken van stof en leer op de naaimachine..."

Tsja, de naaimachine, die heb ik al heel lang niet aangeraakt, maar daar kan je ook zulke leuke en mooie dingen mee maken.

En geïnspireerd door mijn zoon die graag tekent, ben ik ook weer aan het nadenken over tekenen. Jaren lang heb ik mijn ei kwijt gekund in het tekenen van stillevens, landschappen en mensen. Mijn teken spullen gingen altijd mee op vakantie en als we tijdens een wandeling even gingen zitten, zat ik te schetsen. En 's avonds bij de tent werd die tekening dan verder uitgewerkt. Heel wat schriften en aantekeningen van mijn studie zijn opgevrolijkt met schetsen van hoofden van de studenten die naast of voor mij zaten in de collegebanken.
Tsja, al heel lang geen potlood meer aangeraakt om een mooie tekening te maken.

En dan heb ik het nog niet over mijn glaskralen. Als ik achter de brander kruip weet ik soms gewoon niet waar ik moet beginnen. Ik schrijf al mijn ideetjes op zodat ze niet kwijt raken. Maar de lijst wordt nooit korter, alleen maar langer. Dan zie ik weer een mooie kraal van iemand anders, of soms gewoon een mooie kleurcombinatie op het werk of tijdens het boodschappen doen en ja hoor, daar is weer een idee geboren.
En als ik achter de brander zit vliegen de uren voorbij en moet ik alweer stoppen, omdat ik andere verplichtingen heb, of omdat mijn energie op is en mijn handen niet meer kunnen maken wat ik in mijn hoofd heb bedacht.

Soms zou ik willen dat ik mijn hoofd eens stil kon zetten of leeg kon maken en niet overal ideeën in zou zien.

Gelukkig heb ik wel veel achter de brander kunnen zitten de afgelopen weken. Hier een paar resultaten.

Toveren met zilverklei

Al heel lang wilde ik zilverklei en glas combineren, maar ja door alle drukte kwam het er natuurlijk niet van.

Van de Kerstman kreeg ik een mooi boek over het verwerken van zilverklei en vorige week heb ik een startpakket gekocht. Allemaal handige hulpmiddeltjes en een pakje zilverklei van 7 gram.

Zilverklei of Art Clay Silver is kneedbaar zilver. Het ziet er uit als gewone klei, maar bestaat uit zilverpoeder, organisch bindmiddel en water. De klei is makkelijk te vormen en dat geeft je heel veel mogelijkheden bij het maken van je eigen sieraden. Tijdens het bakken verandert de klei in puur zilver (99%). Het bindmiddel verbrandt namelijk en het water is er al uit gegaan tijdens het drogen.







Toen ik het startpakket open maakte lag ik helemaal in een deuk over de hoeveelheid klei. 7 gram zilver is namelijk heel weinig. Ik denk dat het een stukje klei was van 1 x 2 x 0,4 cm.

Wat kan je daar nou van maken? En kost dat echt bijna €20?





Eenmaal aan het kneden heb ik de helft van mijn stukje klei gebruikt om er een schelpje van te maken. Die laat je een dag drogen. Of, als je sneller wilt, kan je hem drogen met de föhn. Dan ga je schuren, zodat je werkstuk netjes glad wordt. Het droge en geschuurde werkstuk moet dan afgebakken worden. De oven voor mijn glaskralen is ook geschikt voor zilverklei, dus die wordt nu ook een keer gebruikt om echt iets te bakken en niet alleen om iets af te koelen, haha. Een half uurtje op 650 graden sudderen. Als het weer is afgekoeld is het helemaal wit. En dan komt de grote truc. Je gaat het werkstuk borstelen en schuren en terwijl je daarmee bezig bent gaat het steeds meer blinken en wordt het in je handen gewoon zilver.

Ik vind het net toveren!

Mijn eerste werkstukje is een kleine schelp van 1,5 x 2 cm.
Op de foto is goed te zien dat ik onvoldoende heb geschuurd voordat het werkstukje de oven in ging. Het is niet mooi glad. Maar met dit experiment zijn er wel weer heel veel mogelijkheden geboren.

Wordles

Wordles, ik vind ze prachtig.
Dit is een wordle van een pagina van mijn website. De pagina over het maken van glaskralen.
De meest voorkomende woorden worden het grootst weergegeven.
Goh, waar was ik ook alweer veel mee bezig?

Ook een wordle maken? www.wordle.net


Wordles, I really like them.
This is a wordle of a page of my website. The page about making glassbeads.
The most frequent words are the biggest in the picture.
Gosh, wonder what keeps me busy?
(Sorry the words in the wordle are in Dutch, but I think you recognize at least one word)

Make a wordle yourself? www.wordle.net




Ik zie dat mijn blog over de hele wereld wordt bekeken. Om het leesbaar te maken, zal ik proberen zoveel mogelijk ook in het Engels te schrijven.

I notice that my blog is viewed from all over the wordt. To make it readable for others, I will try to write in English too.

Het dak op...

Mijn werkplek voor het branden van mijn kralen is op de zolder van ons huis.
Voorzien van een goede afzuiging, waarvan de slang via het raam naar buiten ging.
Niks mis mee zou je zeggen.
Bij mooi weer was er ook geen probleem, maar in de winter zat ik regelmatig in de kou of op de tocht.

Mijn man had bedacht om een doorgang door de zijwand van de dakkapel te maken. Maar daarvoor moest hij wel het dak op. Nou dat vind ik dus helemaal niet zo'n leuk idee.
De nok van ons huis is 10 meter hoog, dus de dakkapel zit op zo'n 7 meter en dat is best wel hoog.

Met een oude trapeze broek aan (nog uit onze zeil tijd) en gezekerd met een paar spanbanden is hij het dak op gegaan. Na een goede voorbereiding was het best snel gebeurd, maar ik was toch erg blij dat hij weer binnen stond.